PILI PIRTI

her gün mü bugün mü?

Yıllar sonra gelen çiş itirafı

Sene 94. Aylardan ocak. Hayatımda kötü hiç bir şey olmamış, aksine iyi şeyler olup durmuş bir çocuğum. Hayat bana gülpembe. Sadece adımı aldığım öz amcam ben doğmadan önce vefat etmiş. Ben doğunca onun adını vermişler bana. Bunu bilmek benim için hep gurur kaynağı oldu. İnsanların bana bakıp onu hatırlamaları, tanımadığım bi adamı, üstelik amcamı bir çok insanda bıraktığı o sevgiyi görmek hep mutluluk verdi bana. Ama hani 94 ocağına kadar da dediğim gibi hep iyiydi hayatım. Çocuksun zaten . Ne kötü olabilir ki?  O zaman ki sistemde 5 sene ilkokul 3 sene orta okul ve 3 sene de lise var. Yalnız bir de su var. Bazı okullarda hazırlık denen bisiy var. İlkokul bitince Anadolu lisesi sınavlarına giriyorsun. Kazanırsan hazırlık okuyorsun. Bir sene sadece ingilizce görüyorsun. Bir de sınavla öğrenci aldığı için serseri öğrenci yok. Herkes seçkin aile çocuğu. Köyden kazanıp gelen de var, fabrikatör oğluda kızı da. ama herkes super zeki. sen leb demeden leblebiyi anlıyor. Onlardan çok sey ogreniyorsun. Ve ben dış dünyaya karşı çok ilgiliyim. Yabancı dil öğrenmek benim için müthiş bir şey olacak. Üstelik adını yaşattığım vefat eden amcamın kızı da orada okuyor. Ondan görmesem belki farkında bile olamayacağım o okulun. Ondan görüp imreniyorum biraz da. 93 mayısında girdigim sınavda 100 sorunun 86 sını doğru yaparak, 7 sayısal 7 sözel yanlısla Denizli 80. si olarak bu okulu kazandım. Nasıl sevinçliyim ama. Şahaneyim. okula başlıyoruz ingilizce falan da cok zevkli. herşey super. dedim ya. 94 ocağına kadar hiç bir tatsız sey yaşamamışım. Babaannem kanser aslında ama ben daha çocuğum neyin ne olduğunu anlayamıyorum. bana hikaye geliyor. Ankaraya tedavilere gidiyor. ben de yanında gitmek istiyorum. benim amaç gezmeye gitmek. neyse

hazırlık sınıfındayız iste. ilk yazılılar bitmis. son yazılılar var ocak ayında. sonra tatil gelicek heralde nasıl olucak tam hatırlamıyorum. 6 ocak günü türkce sınavımız var. Yıldız Gönen diye bir hocamız giriyor derslere. Ama nasıl korkuyoruz kadından. ben korkuyorum gerci. genellemiyim. ben tüm hocalardan cekinirdim. saygım vardı hepsine kürsüsüne ama bu kadından korkardım. otoriter bi hocaydı. kendi stilleri vardı. 5 ocak gecesi babannem ameliyat mı oldu kötülesti mi bisiy oldu. hastaneye gittik. Ziyarete. kalabalık. akrabalar gelmis hep. orda kardesim aglamaya basladı, babannemin morali bozulmasın diye hop dısarı aldılar bizi. bende cıkınca kızdım. babannemi goremedim diye. bana da belki beni susturmak icin dediler bilmiyorum birkac gece once benim babanneme verdigim bi soz vardı. onu gelen herkese anlatmıs durmus. ben bir gün bi kızım olursa onun adını vericektim. ole soylemistim cocuk aklımla. hatırlıyorum. onu gelen akrabalara falan anlatmıs. ben bu duruma cok sevinmistim. her neyse annem babam hastanede kaldılar o gece. bizi eve yolladılar. ananemle. ananem bakıcak bize bi kac gün. benimde ertesi günü iste türkce sınavım var. sınav cok onemli. cünkü sert bi hocanın sınavı. hata kaldırmaz yani. bizim nesil disiplinin d sini görünce korkan, kafasında kırılan cetvellerin , suratında patlayan tokatların icini nasıl burktugunu bilen,  bir nesildir. sabah kalktım. ve ananem beni okula yollamıyor. annem yanımıza gelsin demis. aramıs telefonla. ben kızdım falan . dedim sınavım var gitmem lazım. olmaz falan. aradım babannemlerin evi. ordalarmıs cunku. bi kadın aglıyor actı telefonu. dedim semanın ogluyum ben , semayı verin. arkadan da bisuru insan aglıyo falan. anlamadım ben. anne dedim ben okula gitcem. olmaz gel dedi. gitme dedi. ben soylene soylene ananemle beraber evden cıktım. babannemlere bir gldim. kapıdan girdim annem dedi ki babanneni kaybettik. baktım babam aglıyor. amcam aglıyor. dedem aglıyor. napcağımı bilemedim. hayatımda ilk defa icim burkuluyor. neyse agladık sızladık. bisiyler oldu. tavaslı oldugumuzdan, tavasa gömücekler babannemi. gittik namazını kıldık. kücücük boyumla iki üc adım tabutu tasıdım falan. tasıdım dedigim ucundan tuttum. sonra gömerlerken inceledim. beyaz kumasa sarmıslar. üzerini tahtalarla ücgen seklinde gerdiler. basladık toprak atmaya. bende ellerimle toprak attım. niyeyse bir taraftan da cok mutluydum. bu tecrubeyi ilk defa sevdiğim bir insanla yaşıyor olmak mutlu etmisti beni. cünkü cok seviyordum onu. ölümün ne olduğunu idrak etmedim belki de. sanki baskası olsa üzülmeliydim ama bu tecrübe değerliydi benim için. ve babannemin o ismini vereceğim kızımı düsünüyordum belki de bilmiyorum. ama benim için cok değisik bir gün olmustu. herkes bana sen adını vercekmissin dedi demisti. bak hatırladım. demek ki oleymis. acımızı yaşadık ve gercek dünyaya döndük.

 

gercek dünyada benim kacırdığım bir sınav var. ben sıfır aldım gozuyle bakıyorum ama umurumda degil. cunku babannemin yanında ogün olmasaydım cok eksiklik hissedicektim. okula gittim. yıldız gonenle hayatımın en kotu diyaloglarından birini yaşadım. hatta belki de en travmatik olanıydı. hala unutamıyorum. bunca yıldır da unutmadım. o zamana kadar bir yakını ölen insanlara hep iyi davranıldığını görmüştüm. yani bir kaç gün tolerans gösterilirdi. sonucta orta okula giden bir cocuktum ve bazı seylerinde cok farkındaydım. buna ragmen benim hic bir talebim olmadı sınavla ilgili. yani dedim ya kaldım gozuyle bakıyorum. hoca bana raporum olup olmadığını sordu. bende dedim yok. zaten rapor ne, sınava raporla girilmemezlik oluyor mu onları dahi bilmiyorum ki. bana kızmaya basladı. bu yasta bir cocugun mezara gitmesi sakıncalıymıs. sınava girilmeliymis. gibi bir takım tam net iceriğini hatırlamadığım ama beni ne kadar kötü hissettirdiğini unutamadığım bir konusma oldu. cocuk oldugun icinde ehh yeter ulan, sana mı sorcaktım diye artislik te yapamıosun. bir de kürsüye saygın var. öle ogrendim ben. hocalara saygılı olunmalıydı. hic bisiy diyemedim. sonra biz mi rapor ayarladık hoca pundunamı soktu noldu bilmiyorum ben o sınava girdim. baya da iyi yaptım. tek basıma beni bi gün sınav yaptı. gectim falan. ilk dönem bitti.

ikinci dönem basladı. yine aynı hocalar devam ediyor. ama ben yıldız gonenden feci korkmus durumdayım. yani kadın babannenin ölümünü bahane gormuyor. hic bisiyi kabul etmez yani. ne desen bos . oyuzden bi sakatlık cıkmasın diye ozen gosteriyorum kadının derslere ödevlere. neyse mayıs ayı geldi 94 mayıs. ben hazırlık e yim. hoca aynı zamanda hazırlık d sınıflarına da giriyor. dedi ki sizi test salonuna götürücem. orada tek kisilik kolçaklı sıralarda sınav olacaksınız. kendi sınıfın36 kisi. obur sınıfta 36 kisi. 72 kisi bi salonda sınava giriyoruz. kopyanın onune gecmek icin mi artık niyeyse bilmiyorum. aralıklı oturuyorsun sagında solunda kendi sınıfından adam az oluyor. bi o sınıftan bi bu sınıftan ogrenci oturdugu icin. arkan onun yabancı yani . neyse. o anadolu lisesi sınavında gördügümüz atmosfer. simdi buraya bir nokta koyuyor ve cocukluguma dönüyorum.

a sevgili dostlar sizlere dedim ya o yasıma kadar bi acı cekmedim diye. cektim aslında dostlar. her gün öldüm her gün büyük sıkıntılar yaşadım. ben uzun yıllar geceleri altına ıslatanlardandım. kücük cocuksun . gece 3 te bir kalkıyorsun. yatak sırılsıklam. ne yapacağını bilemiyorsun. anneni kaldırıyorsun. kadıncagız kızsa bir türlü . kızmasa bir türlü. ister istemez uyku sersemi soyleniyorda. ulan altıma bez bile baglandı. yatagın pamuguna cisler islemesin diye naylon serildi hasır husur ses yapardı o. ole yatmassan yatak ta batardı cunku. yorgan yıkanır ama yatak zor. yıllarca sabah uyandığımda en büyük mutlulugum o gece altıma yapmamak olmustur. geceleri altıma isemeyeyim diye dua ederdim. ve hep korkardım . ya ilerde evlenince karımla beraberken orda da isersem. sacma sapan cevresel onerilerde gelirdi. bir umut uygularsın hic fayda etmez. neyse yani sonucta çiş benim hayatımda. haa birde kimseye anlatamıyorsun. insanlar dalga gecer diye korkuyorsun. sidikli derler. kocaman adam altına kacırıyor derler. bunu idrak edemiyorsun . ilkokul cocugusun iste. ne kadar idrak edebilirsin ki. ilkokul 5 te iken de bu anadolu lisesi sınavına girerken öğretmenimiz soyle demisti. sınav cok değerli. cok onemli. bir soru bile müthis onemli. gerekirse orda altınıza yapın tuvalete gidip vakit kaybetmeyin.

 

simdi tüm bunlar ışığında elimdeki bilgi ve tecrübelere  bakalım.

1 hocalara saygım var.  saygısızlık edemem

2 yıldız gönen babannemin ölümünde  okula gelmedim diye bana kızmıs bir insan ve bu yüzden ondan korkuyorum

3 yıllarca altıma kacırdım geceleri çişle ilgili psikolojim darma dagın.

4 önemli sınavlarda altına işeyebilirsin

 

ve dostlar cok acı bisiy oldu. o test salonundaki sınavda çişim geldi. kafamdan gecen sunlar

1 izin istesem bu kadın hayatta vermez

2 altıma yapsam büyük rezillik

3 olm altına yapma sınıftaki tüm kızlara rezil olursun. hadi kendi sınıfındaki kızlara rezil oldun diger sınıftaki kızlara da rezil olursun

4 ilk dönem bu kadın seni sınava aldı. bu dönem yine bi olay cıkardın, sınavdan cıkıp gitsen kalırsın.

5 dur ya belki biraz daha tutarım. gider simdi

6 gitmiyor yahu bu çiş . çiş yuzunden soruları da yapamadım. sıkıstım napcam bilmiyorum

 

isin ozeti dostlar ben o zamana kadar geceleri altıma yaptığım icin ezik bir insandım. özgüven sıfır dı bende. kulaklarım da kepceydi. bana kepce derlerdi. bu da üzerdi beni.

sonra ne mi oldu. ben sınavdan cıktım gittim. ardıma bile bakmadım. carptım kagıdı hocanın suratına. al dedim. risk budur. hoca benim bu cesaretimden dolayı beni takdir etti ama sınıfta kaldım.

hayır dostlar boyle olsun o kadar isterdim ki. o kagıdı kapıyı carpıp cıkmayı cok isterdim ama götüm yemedi. tutamadım. başladım işemeye. oturdugum yerden. once bi sıcaklık kapladı vucudumu. etrafımdaki insanlar durumu anlamaya calıstılar . gülüsenler oldu. onlar icinde cok enteresan bir durumdu. essek kadar olmus adam altına kacırıyordu. belki kendileri en son 3 4 yaşlarında altlarına yapmışlardı. ama benim icinde bulundugum durumu nereden bilebileceklerdi. hayatımdan o günü silmek istedim hep. dönem dönem aklıma geldi. o zamana yakın dönem kimseye anlatamadım.  sonra bu konuyu hic kimse gelip benim yuzume vurmadı. bir kere soyle bisiy oldu. cuma günü okul cıkısı istiklal marsı sırasında yan sınıftan kızlar iste bak su cocuk diye birbirlerine beni gösteriyorlardı. sesleri duydum ama utancımdan dönüp bakamadım.

abd de olsak belkide tüm okul benimle dalga gecerdi. ama cok naif insanlarla okudugum icin bir kere bile kimse konusunu dahi acmadı. aslında sonradan farkettim cokta mühim birsey degildi bu olay. ama o zaman beni cok yaralamıstı. sayın hocamızda boyle bir seye neden olmak istemezdi elbette. iyi bir egitimcidir kendisi. ama ben gorusmek istemem kendisiyle. korkuyla anca boyle oluyor iste. korkutulacak ogrenci var. korkutulmayacak ogrenci var. korkutulacak konu var. korkutulmayacak konu var. neyse iste . o zamanlar kendisi bana babaannemle ilgili o lafları ettiginde kalkıp bir tokat atsaydım keske.. su an bunları anlatarak kendisine kendimce bir tokat atıyorum. o kücük cocuk kendini savunamadı orada. savunmazdı da. hocalarına karsı hep saygılıydı. oylede olmaya devam edicek. bitti.

08/05/2013 Posted by | Uncategorized | , , , | Yorum yapın

   

Takip Et

Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.

Diğer 174 takipçiye katılın